नऊ दिवस
नवरात्रीचे,
स्वागत करू
अंबामातेचे.
नवदुर्गेचे
द्वितीय रूप,
'ब्रह्मचारिणी'
ज्योती स्वरूप.
हातात माळ
अष्ट दलाची,
अपर्णा नाम
कन्या दक्षाची.
बिल्व खाऊनी
तप भूवरी,
महादेवाचे
पूजन करी.
तपश्चारिणी
सामर्थ्य प्राप्त,
उपासनेने
विजय प्राप्त.
नका देऊ मायबापा
त्रास जिवंतपणात,
आई वडील दैवत
सेवाधर्म हयातीत.
सर्वपित्री अमावस्या
पितरांची आठवण,
पितृदोषातून मुक्ती
होण्या करिता तर्पण.
पितृपक्षी अन्नदान
करू पूजा भक्तीभावे,
पूर्वजांचे आशीर्वाद
मिळतसे मनोभावे.
दान श्रद्धेने केल्याने
पित्र होतात प्रसन्न,
नको कुणीही उपाशी
द्यावे भुकेल्यांना अन्न.
आई वडीलांचे ऋण
असे हो प्रत्येकावरी,
त्यांच्या नावे दानधर्म
हीच आठवण खरी.
गणेशाचे आगमन
भाद्रपद चतुर्थीला
गणेशाचे आगमन,
सर्वांरंभी पूजोनीया
करू स्वागत वंदन.
महादेव पार्वतीचा
सुकुमार गणपती,
स्वामी चौसष्ट कलांचा
तोच एक अधिपती.
लंबोदर गजानन
रूप असे मनोहारी,
येतो धावून संकटी
मिटे दुःख चिंता सारी.
व्यास मुनींच्या आग्रहा
लिही तो महाभारत,
बुद्धी विद्येची देवता
दुर्वा फुले आवडत.
सण मोठा दहा दिन
चाले उत्सव हर्षाचा,
गोड मोदक नैवेद्य
गणाधीश सकलांचा.
स्वयंसिद्धा
संसार रथाच्या दोन चाकांपैकी
एक चाक म्हणजे महिला
तिलाही घेता यावा श्वास मोकळा
आणि वाटे मुक्त साधावा संवाद
येथे स्वातंत्र्य प्रत्येकाला
अनिष्ट रूढी, प्रथा त्यागूनी
लढण्यास ती सदा तत्पर
स्वतःला सिद्ध करण्यासाठी
ती देते अग्निपरीक्षा सत्वर
स्त्री-पुरुष समानतेच्या युगात
आजची स्त्री झाली आहे मुक्त
व्यक्ती स्वातंत्र्य मिळाले आता
म्हणून ती होते व्यक्त
स्वतःचे भावविश्व साकारतानां
स्वप्न तिचे आकाशी झेप घेण्याचे
स्वदुःखांवर मात करून
आलेल्या संकटांना सामोरी जायचे
गुलामगिरीच्या साखळ्या तोडून
आज स्त्री सशक्त स्वयंसिद्धा झाली आहे
आत्मबलाचा आविष्कार आता,
तिच्यात जागा झालेला आहे.
चांदोबा आणि चांदणी
अमावस्येनंतर कलेकलेने
वाढणारी चंद्रकोर
पौर्णिमेच्या रात्रीला
पुर्ण चंद्र झळकला नभांगनी
रंग चंद्राचा शुभ्र पांढरा दुधासम
रूप त्याचे विलोभनीय
लहान मुलांचा चंदामामा,
रात्रीचा काळोख दुर सारणारा
चंद्राच्या लख्ख प्रकाशाने तेजाळली वसुंधरा
ढगाआड लपुनछपून
शांत शंशाकाचा लपंडाव
आकाशात रात्रीला चंद्र एकुलता एक..
लुकलुक प्रकाश करीत
चांदण्याही उगवल्या अनेक
निळ्या आकाशी रंगला उत्सव
चमचमत्या चांदण्यांचा
सोबतीला आला चंद्र
अन्
एकत्र जमला मेळा
जसा कृष्ण आणि गोपिकांचा
निळ्या अंबरी खेळ चाले
चांदोबा आणि चांदणीचा..
शरद पौर्णिमेच्या रात्रीस
साथ दिला तारकेने प्रीतीचा...
आठवणी
आठवते अजूनही
निरागस बालपण,
शांत सरिता किनारी
एकांतात रमे मन.
रम्य ते लहानपण
मौजमजा खेळण्यात,
मोठे होताना कळले
वेळ काळाच्या हातात.
जुन्या गोड आठवणी
असे कायम स्मरणी,
उडे हास्याचे कारंजे
जेव्हा एकत्र मैत्रिणी.
रुंजी घालते मनात
कडू गोड आठवणी,
राही मनाच्या कुपीत
अलवार साठवणी.
सहवास आठवांचा
राही मनात जपून,
जगु आठवणीसंगे
भाव अंतरी ठेवून.
स्वामी विवेकानंद -तरुणांचे प्रेरणास्थान
स्वामी विवेकानंदाचे
विश्वनाथ दत्त पिता,
माता भुवनेश्वरीच्या
पोटी जन्म कोलकत्ता.
बालपणी स्वामीवर
केले मातेने संस्कार,
लाभे गुरु रामकृष्ण
केला अध्यात्म प्रसार.
अष्टपैलू व्यक्तिमत्व
नाना खेळात प्रवीण,
विवेकानंदाच्या अंगी
वसे नेतृत्वाचे गुण.
रामकृष्ण मिशनची
केली मठाची स्थापना,
योग ध्यान माध्यमाने
करी अखंड साधना.
सर्वधर्म परिषद
व्याख्यानाची गोड वाणी
देई प्रेरणा युवका
स्वामी विचारांचे धनी.
उगवता ही सकाळ
घाई काम नी धंद्याची,
घरा येई घरपण
आहे गृहिणी मानाची.
घरातील सदस्यांची
घेई काळजी प्रेमाने,
त्याग आणि समर्पण
करी कर्तव्य नेमाने.
आई हाक ती मारता
बाळे जेव्हा बिलगती,
झाले घराचे गोकुळ
नेत्रकडा ओलावती.
घ्यावे लागे जुळवून
घरातील प्रत्येकाशी,
गृहिणीकरिता घर
हेच स्वर्ग आणि काशी.
वाटे मनाला अस्वस्थ
थोडी काढूया सवड,
दूर होई अस्वस्थता
जपू आपली आवड.
काही असाव्या मैत्रिणी
हितगुज साधायाला,
मन हे रिते होताच
मिळे दिलासा मनाला.
स्वामी विवेकानंद -तरुणांचे प्रेरणास्थान
स्वामी विवेकानंदाचे
विश्वनाथ दत्त पिता,
माता भुवनेश्वरीच्या
पोटी जन्म कोलकत्ता.
बालपणी स्वामीवर
केले मातेने संस्कार,
लाभे गुरु रामकृष्ण
केला अध्यात्म प्रसार.
अष्टपैलू व्यक्तिमत्व
नाना खेळात प्रवीण,
विवेकानंदाच्या अंगी
वसे नेतृत्वाचे गुण.
रामकृष्ण मिशनची
केली मठाची स्थापना,
योग ध्यान माध्यमाने
करी अखंड साधना.
सर्वधर्म परिषद
व्याख्यानाची गोड वाणी
देई प्रेरणा युवका
स्वामी विचारांचे धनी.
मराठी कविता - पंढरपुर आम्हां काशी
पंढरीचा पांडुरंग
आम्हां आराध्य दैवत,
आषाढी वारीत वारकरी
उत्साह आनंदाने नाचत.
ऊन, वारा, पाऊस अंगावरी
झेलित चाले वैष्णवजन,
विठूरायाला भेटण्याची आस
मुखाने करी नामस्मरण.
टाळ मृदुंगाची साथ
कीर्तन सुखाची पर्वनी,
हरिपाठ, पाऊली करत
वारकरी माऊलीच्या दर्शनी.
दिंड्या, पताका, पालख्या
एकत्र होई पंढरीत,
विठू नामाचा गजर
रात्रंदिन चाले वारीत.
चंद्रभागेच्या वाळवंटी
फुलला वैष्णवांचा मळा,
वैष्णव दंग अभंगात
अनुपम्य हा सोहळा.
आत्मबोध होण्या वारी
विठ्ठल नाम अविनाशी,
विठ्ठल रखुमाई मायबाप
पंढरपूर हे आम्हां काशी.
गौराई माझी लाडकी गौराई, छान नटून थटून सोनपावलांनी आली, साज शृंगार करून. सजे अंगणी रांगोळी, दारी आंब्याचे तोरण गोळा होई नातलग, शिजे...
