गौराई - मराठी कविता

 गौराई

 माझी लाडकी गौराई,  छान नटून थटून 

 सोनपावलांनी आली, साज शृंगार करून. 

सजे अंगणी रांगोळी, दारी आंब्याचे तोरण 

गोळा  होई  नातलग, शिजे  गोडाचे पूरण.

आनंदाने उत्साहाने, तिचे स्वागत करूया

 भोग पंचपक्वानांचा, तिला अर्पण करूया.

 गौरी येई  माहेराला, पैठणीची  साडी छान

 तिची ओटी भरावया, खना नारळाचा मान.

 पूजा तिची विधिवत, लखलखे  दीपमाला

 शोभे सुंदर आरास, पूजे  सवाष्णी गौरीला.

 घरातील सुवासिनी, खेळे झिम्मा नी फुगडी

 सारी रात्र जागरण,  सोबतीला  सवंगडी.

 गौराईच्या आगमने, मन झाले प्रफुल्लित

 रूप साजिरे गोजीरे, भक्तजन  आनंदीत.

 बंधू त्यांचा गणपती, ज्येष्ठा कनिष्ठा भगिनी

 आशीर्वाद सौभाग्याचा, देई  माहेरवाशिणी.

Marathi poem on बाळ गंगाधर टिळक

 बाळ गंगाधर टिळक 

 पुण्यभूमी रत्नागिरी 

 रत्न जन्मे या भूमीत,

 बाळ अत्यंत हुशार

 घेई शिक्षण पुण्यात.

 वृत्ती निर्भीड  साहसी 

 अंगी करारी तो बाणा, 

शेंगा मी खाल्ल्या नाहीत

 ठणकावे  शिक्षकांना.

 थोर स्वातंत्र्य सेनानी

 मनी स्वातंत्र्याचा ध्यास,

 स्वातंत्र्याच्या प्राप्तीसाठी 

 भोगीयेला  कारावास.

 कर्म योगाचा सिद्धांत 

 लिही  गीतारहस्यात, 

 चेतवली  जनतेच्या 

 मनी स्वातंत्र्याची ज्योत.

शिव, गणेश जयंती

सुरुवात उत्सवाची,

होण्या जनता जागृत

भावना  देशभक्तीची.

मराठी कविता – वटपौर्णिमा

 वटपौर्णिमा 

ज्येष्ठ महिन्यात आला

 वटपौर्णिमेचा सण,

 सुवासिनी भक्तीभावे 

 करी वटाचे पूजन.

 सत्यवान सावित्रीची

 आहे कहाणी ही जुनी,

 वृक्ष काळाची गरज

 घेऊ महत्त्व जाणूनी. 

व्रत केले सावित्रीने 

उजळले तिचे भाग्य,

 यमादेवा हरवून

 लाभे अखंड सौभाग्य.

दुःख पाहता जीवनी

पतिव्रता सावित्रीने, 

प्राण पतीचे वाचवी

धैर्य आणि चिकाटीने.

 व्रत वैकल्ये करता

 घ्यावे जाणून विज्ञान,

 देई वट प्राणवायू

 करू वृक्ष संवर्धन.

मराठी कविता – पिंपळपान

 शीर्षक - पिंपळपान

 हृदयाचा आकार

 पिंपळाचं पान,

 हिरवं हिरवं 

 दिसे खूप छान.

पिंपळ  झाडात 

देवतांचा वास, 

पक्षी आणि प्राण्या 

करीता निवास. 

ध्यान तपश्चर्या

बोधिवृक्षाखाली,

गौतम बुद्धांना

ज्ञान प्राप्ती झाली.

 पिंपळ हा वृक्ष 

 बहु गुणकारी 

औषधीय  गुण

रोग ही निवारी.

 दीर्घायुषी वृक्ष 

देई ऑक्सिजन,

 पर्यावरणाचे 

राखी संतुलन.

वहीतले माझ्या 

जाळीदार पान,

जुन्या आठवणी 

 मन रममान.

रहस्य आयुष्याचं : मराठी कविता

  रहस्य आयुष्याचं 

 मानव पूर्णत: अवलंबून 

 असतो  निसर्गावर

 तरी तो गर्व करितो 

 स्वतःच्या 'मी' पणावर

 जन्माला आला होता संसारात

 तेव्हा होतास तो बाळ गोमटा

 मृत्यूला सामोरा गेला मानव

 तेव्हा होतास तो एकटा

 सगे सोयरे नाती-गोती 

 सारेच सुखाचे सोबती

 एकलाची येणे, एकलाची जाणे

 हे तर जीवनाचे राहाटगाणे

 मी माझे म्हणूनी

 माया जाळात गुंततो 

 आणि आनंदी सुखी

 जीवनापासून दूरावतो

 मृत्यू अंतिम सत्य

 आहे जीवनाचं

 मानवा आता तरी समजून घे

 रहस्य आयुष्याचं.

ज्ञानज्योती सावित्रीमाई - मराठी कविता

 ज्ञानज्योती सावित्रीमाई 

 जर नसती अवतरली सावित्रीमाई

  महाराष्ट्राच्या या पवित्र भूमीत,

  तर स्त्री जाती राहिली असती

  आजही अशिक्षित, उपेक्षित. 

  मुहूर्तमेढ  रोवली  शिक्षणाची

  प्रथम शिक्षिका सावित्रीमाईने,

  अंधश्रद्धा, अनिष्ट रूढी प्रथा 

  झिडकारल्या  विद्यादात्रीने.

  अवहेलना,अपमान सहन करून

   निरंतर ज्ञानदान  करीत राहिली,

   ज्ञानज्योती,  क्रांतीज्योती

   म्हणून जगी अजरामर झाली.

  स्फूर्ती नायिका, विद्येची देवता

  कार्य  तिचे  अति  महान, 

  समस्त नारी जातीस आहे 

  सावित्रीबाईंचा अभिमान.

 शिक्षणाची  क्षेत्र  सर्वांना खुले

 ज्ञानाने विकसित आजची नारी,

 सावित्रीमाईमुळें शिकलो, घडलो

 घेतो आता आम्ही नभी उंच भरारी.

स्वागत करूया नववर्षाचे - मराठी कविता

 

स्वागत करूया नववर्षाचे

 भूतकाळाचा अनुभव पाठीशी

 वर्तमानात जीवन जगूया,

 नववर्षाचा नवा सोहळा

 आनंदाने साजरा करूया.

  कितीही येवो जीवनी दुःख, आपत्ती

  निर्भिडपणे सामोरे जाऊया,

  वादळ वारे झेलुनी सारे

  जीवन नौका किनारी लावूया.

 लहान, थोर कोणी ना इथे

 भेदाभेद दूर सारूया,

 ईश्वराची लेकुरें सारी

 माणुसकीचा मंत्र जपूया.

 सकारात्मक विचाराने मनात

 नवीन संकल्प धरूया,

 नवी स्वप्ने, आकांक्षेने

 उंच गगन भरारी घेऊया.

 नववर्षाचे सुस्वागत करूनी

 प्रेमभरे दीप उजळूया,

 नाविन्याचा स्वीकार करीत

 सुंदर जीवनाची बाग फुलवूया.

गुलाबी थंडी - मराठी कविता

 गुलाबी थंडी

आली पहा ही शिशिरात 

गुलाबी  थंडीची  लाट,

प्रातःकाळी  रस्त्यावरती 

गर्द  धुके  पडले  दाट.

 पहाटेच्या  प्रहराला

 गार वारा झोंबे अंगाला,

 उठे  रोमरोमी हा शहारा

 मोहरवी  गारवा तनामनाला.

 हिरव्या गवताच्या पानांवरती 

 पडे दवबिंदू शुभ्र मोत्याप्रमाणे,

 तरुवेलींची  पाने  डुलती 

  मंद मंद  वाऱ्याच्या  स्पर्शाने. 

 हिवाळ्यात   गावोगावी 

 उबेसाठी  पेटवी  शेकोटी,

 सर्वजण एकत्र येऊन करी

 मौजमजा आणि गप्पागोष्टी.

  सुखद असा ऋतू हिवाळा

  हर्षित  करतोय  मनाला, 

  हुरडा खाण्याची मजा गावात

  निरोगी  बनवी  शरीराला.

मराठी कविता - तुळशी

 तुळशी

 तुळशी रोप

 औषधी तत्व,

 आयुर्वेदात

 आहे महत्व.

 

प्राणवायू ही 

ती पुरविते,

 वातावरण

शुध्द करिते.

 निवास तिचा 

  वृंदावनात ,

शोभून दिसे

 ती अंगणात.

 

तुळशीपाशी 

दिवा जळतो,

सांजवेळेला

 प्रकाश होतो.

तुळशी पर्ण

 हिरवीगार,

 विठ्ठल गळा

 तुळशीहार.

 कार्तिक मासी

 एकादशीला,

 श्रीकृष्णासंगे

 विवाह झाला.

  तुळशी माळ

  गळ्यात स्थान,

  वारकऱ्यांच्या

  दिंडीत मान

  चैतन्यमयी

  तुळशी राणी,

  आरोग्य लाभे

  सदा जीवनी.

दिवाळी सण - मराठी कविता

 दिवाळी सण

 आनंदाचा सोहळा

 दिवाळी सण आला,

 लक्ष लक्ष दिव्यांनी

 आसमंत उजळला.

 पहाटेच्या प्रहरी  उठूनी

 करी अभ्यंग स्नानाची तयारी,

 चिवडा, चकल्या, अनारसे

 फराळाची चव लय न्यारी.

 आकाशदिवा, कंदील 

 यांची असे रोषणाई, 

 मातीची  छोटी पणती

 मंद मंद प्रकाश देई.

 झाली  सुरुवात वसुबारसेला

  गायी वासराच्या पूजेने,

 धनत्रयोदशीला आरोग्य जपू

 सोनेरी भविष्याच्या दिशेने.

 रांगोळ्यांनी सजले अंगण

दारी बांधले आंब्याचे तोरण,

 अश्विन अमावस्येच्या रात्री 

  करु लक्ष्मी मातेचे पूजन.

 बलिप्रतिपदेच्या दिवशी

 पत्नी  ओवाळीते  पतीला,

 भाऊबीजेच्या  दिनी

 बहिण ओवाळी भाऊरायाला.

दिवाळी सण आहे अंधारातून

 प्रकाशाच्या दिशेने जाण्याचा,

 दीपकाच्या तेजोमय ज्योतीत

 आनंदाने न्हाऊन निघण्याचा.